<progress id="pltbd"></progress><cite id="pltbd"><span id="pltbd"><ins id="pltbd"></ins></span></cite><strike id="pltbd"><dl id="pltbd"></dl></strike><strike id="pltbd"><i id="pltbd"><del id="pltbd"></del></i></strike>
<strike id="pltbd"></strike>
<strike id="pltbd"><dl id="pltbd"><del id="pltbd"></del></dl></strike>
<strike id="pltbd"><dl id="pltbd"><del id="pltbd"></del></dl></strike>
<strike id="pltbd"><i id="pltbd"><del id="pltbd"></del></i></strike>
<strike id="pltbd"></strike>
<strike id="pltbd"></strike><strike id="pltbd"></strike>
<strike id="pltbd"><dl id="pltbd"><del id="pltbd"></del></dl></strike><strike id="pltbd"></strike>
<span id="pltbd"></span>
<span id="pltbd"><video id="pltbd"></video></span>
<strike id="pltbd"></strike>
<strike id="pltbd"></strike>
<strike id="pltbd"></strike>
<ruby id="pltbd"><video id="pltbd"><del id="pltbd"></del></video></ruby>
<th id="pltbd"><video id="pltbd"></video></th>
黃華自與西風約,白發先從遠客生。
吟似候蟲秋更苦,夢和寒鵲夜頻驚。
何時石嶺關山路,一望家山眼暫明? "/>
《秋懷》 http://www.liqianming.com http://www.liqianming.com/shiciku/392740.html 涼葉蕭蕭散雨聲,虛堂淅淅掩霜清。
黃華自與西風約,白發先從遠客生。
吟似候蟲秋更苦,夢和寒鵲夜頻驚。
何時石嶺關山路,一望家山眼暫明?

《秋懷》 金朝 _ 元好問


  • 時間:2018-01-19 14:27:37
  • 來源:本站發布
  • 作者:元好問
標簽:《秋懷》元好問秋天寫景思鄉 元好問|

《秋懷》 金朝 元好問


涼葉蕭蕭散雨聲,虛堂淅淅掩霜清。
黃華自與西風約,白發先從遠客生。
吟似候蟲秋更苦,夢和寒鵲夜頻驚。
何時石嶺關山路,一望家山眼暫明?

作品賞析:

譯文及注釋

譯文
一片片寒葉輕輕地飄灑,
就像是傳來沙沙的雨聲;
虛寂的廳堂秋風淅淅,
遍地鋪蓋著露冷霜清。
門外,
黃菊依舊與西風相約而至;
屋里,
白發已先為遠客伴愁而生。
我好比知時應節的鳴蟲,
吟唱之聲逢秋更苦;
我又似是孤棲寒枝的烏鵲,
懷鄉之夢入夜屢驚。
石嶺關山的小路呵,
何時才能夠再次登臨——
望一眼家鄉的山水呵,
我的雙眼頓時閃耀出喜悅的光芒?

注釋
1﹑涼葉:在寒風中的樹葉。蕭蕭:落葉聲。散:散播﹑散發。雨聲:指落葉聲像雨聲一樣。
2﹑淅淅:風聲。掩霜清:即掩于霜清,意思是被清冷的秋霜遮蓋著。掩,鋪散,遮蓋。
3﹑黃華:指菊花。華,同“花”。
4﹑遠客:遠離家鄉的客子。
5﹑候蟲:隨季節而生或發鳴聲的昆蟲,如秋天的蟋蟀等。黃庭堅《胡宗元詩集序》說:“候蟲之聲,則末世詩人之言似之。”
6﹑眼暫明:指因喜悅而眼神頓時明亮起來。暫:頓時。▲



回到頂部

亚洲精品在线播放